PPWR — recyklingowalność i projektowanie dla recyklingu

Projektowanie dla recyklingu (Design for Recycling)

Komisja Europejska podkreśla, że do 2030 r. wszystkie opakowania muszą być nadawać się do recyklingu — muszą być zaprojektowane tak, aby wszystkie elementy mogły zostać ponownie wykorzystane, zamiast trafiać na wysypisko lub do spalarni.

Klasy recyklingowalności A/B/C

PPWR wprowadza system klas wydajności recyklingu:

• Klasa A — najwyższa recyklingowalność,
• Klasa B — wysoka,
• Klasa C — minimalna (od 2030 r. wymóg ≥ 70% recyklingowalności wg wagi).

Od 1 stycznia 2030 r. na rynku UE mogą znajdować się tylko opakowania w klasach A, B lub C. Opakowania poniżej klasy C uznaje się za technicznie nienadające się do recyklingu i nie mogą pozostać na rynku. Od 2038 r. dopuszczalne będą tylko klasy A i B.

Recykling w skali (Recycled at scale)

Od 1 stycznia 2035 r. opakowania muszą być nie tylko projektowane do recyklingu, ale też recyklowane w skali — co oznacza istnienie w UE wystarczającej infrastruktury do zbierania, sortowania i przetwarzania materiału na nowe produkty.

Ocena jednostkowa

Recyklingowalność ocenia się na poziomie jednostki opakowania, a nie średnio dla wagi. Oznacza to, że każdy produkt/opakowanie musi być ocenione osobno — z uwzględnieniem materiałów, formatu, komponentów, etykiet, klejów i powłok.

EPR a klasy

Opłaty EPR płacone przez wprowadzających będą zależne od klasy recyklingowalności — niższe opłaty za opakowania klasy A, wyższe za C, co zachęca do zrównoważonego projektowania.

Treść na podstawie Komisji Europejskiej i EUR-Lex. Ma charakter informacyjny.